“En iyi insanlar hiç tanışmadıklarımdır
“ demiş Charles Bukowski
İyi nedir diye sorgulamak geldi içimden?
Kime göre iyi ?
Neye göre iyi?
Ne zaman iyi? Ne zaman iyi değil?
İyilik ve kötülük durumsal değil midir? Kalıplamak yerine ,etiketlemek
yerine içimizde ; bizde ve herkeste hem
iyi hem kötü olduğunu kabul etsek daha güzel olmaz mı?
İlişkilere bakıyorum ;
Hani geçen gün de düşünmüştüm ya benim sevdiğim ve “İYİ”
diye etiketlediğim arkadaşlarımı bütün arkadaşlarımla tanıştırsam ve
sevdiklerim de sevdiklerini herkesle tanıştırsa bu zaten biz olmaz mıyız? Hiçbir şekilde sevilmeyen
ve hiçbir işe yaramayan bir insan kalır mıydı dünyada?
Yani dostum senin sevmiyorum iyi değil dediğin insan başkası
için seviliyor ve iyi olamaz mı?
Eğer senin sevmediğini kimse sevmeseydi ilişkilerde ve dostluklarda birisi birisine
kızdığında, küstüğünde ve ayrıldığında herkes ondan ayrılmaz mıydı?
Ben eğer kendi enerji boyutumdaki insanları kendi hologramım
içine çekiyorsam ve boyutlar değiştiğinde de benim alanımdan çıkıyorsa neden o
kişi iyi değil ya da “KÖTÜ” diye yargılansın ki?
O da değişik bir enerji boyutunda o frekanstaki insanların
çekim gücü ile orada fayda sağlamayacak mı?
Belki hiç tanımadığım insan için nötr olmayı tercih edip
tanıdıkça benim enerjime uyuyorsa hologramıma dahil edip etmemeyi seçebilirim,
ama şuna inanıyorum ki bana uymuyorsa bu kötü anlamına hiçbir zaman gelmemeli…zaten
de öyle değil…O kötü dediğimiz insanlar zamanında bizim en iyilerimiz
canlarımız, sevdiklerimiz, dostlarımız değil miydi?
Bırakalım da onlar kendi boyutlarında iyi olmaya devam
etsinler….
“İYİ” ve “KÖTÜ” demek yerine “İNSAN” diyorum ve her şey insanlar için, bugün tasvip etmediğin bir şeyi yarın aynı
şartları yaşadığında sen de yapabilirsin, yani hem iyisin hem de kötü... sen de sadece bir kalıpta değilsin, durumsalsın,
kimisine göre iyi, kimisine göre muhteşem, kimisine göre ukala, kimisine göre
hayat, kimisine göre nefretle dolusun…. Kısacası sen "İNSAN" sın…"İYİ" ya da "KÖTÜ" değilsin…
Füsun Aykut 09.09.2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder